ปัจจุบันทำความเพียรให้เต็มที่
ที่เราสว่างช้ากว่าคนอื่น หรือหยุดได้ช้ากว่าคนอื่น ก็ต้องโทษตัวเรา ชีวิตที่ผ่านมาในภพอดีตโน้น เราไม่ขยันน่ะ เราไม่เห็นความสำคัญในการปฏิบัติธรรม ไม่ให้โอกาสตัวเอง ในการฝึกใจให้หยุดนิ่งแต่ให้โอกาสตัวเองไปทำอย่างอื่นที่มัน ไม่เกิดประโยชน์ ไม่เป็นสาระแก่นสาร
ถ้าอดีตเราสั่งสมการนั่งมามาก ปัจจุบันชาติก็ได้อย่างง่าย ๆ เหมือนเราฝากเงินไว้ในแบงค์มันก็เพิ่มพูนขึ้น แต่ว่าอดีตผ่านไปแล้วก็ช่างมันเถอะ ปัจจุบันนี้ให้เราทำความเพียรให้เต็มที่
๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
หนังสือง่ายแต่ลึก ๑